2 Nisan 2012 Pazartesi

Le Notti del Terrore (1981)

Le Notti del terrore 1981 yılı mahsulü Andrea Bianchi tarafından yönetilmiş olan İtalya yapımı bir film. Uluslararası piyasada en çok bilinen ismi Burial Ground, fakat bu tarz İtalyan filmlerinde sıkça görüldüğü üzere bu filmde defalarca farklı isimlerle piyasaya sürüldü. Diğer isimlerinden bazıları; Le Manoir de la terreur, Nights of Terror, The Zombie Dead, Zombi horror, Zombie 3. Misal bendeki kopyanın ismi Nights of Terror, İngiltere’de piyasaya sürülen kopya. 



Filmin konusu çok basit; aptallığın sınırlarını zorlayan bir grup insan, bir villada zombi saldırısı altında mahsur kalır. Bu insanların ölmek için yaptıkları aptallıklar anlatılır. Gerçi bugüne dek izlediğimiz onlarca zombi filminde herkes bir takım aptallıklar sonucunda ölmüştür belki ama eminim bu filmdeki gibisini görmemişsinizdir. En azından ben görmemiştim. Her şeyden vazgeçtim sadece diyaloglar için bile bir göz atmakta fayda var. Açılış sahnesinde zombilerin saldırısına uğrayan profesörün “yaklaşmayın, ben dostum!” tadındaki repliği akıllara zarar.

Burial Ground’u seksenli yıllardaki yoğun üretim ile dikkat çeken ve özellikle İtalyan sinemasının başı çektiği Eurotrash olarak adlandırılan tür içerisine rahatlıkla koyabiliriz. Ekibin hiçbir sahne için ekstra bir gayret harcamadığı filmin her saniyesinde belli oluyor. Herkes bir an önce bitse de gitsek havasında. Yönetmen Bianchi zaman zaman erotik filmler çektiğinden olsa gerek, buraya da bir iki sevişme sahnesi sıkıştırmış. Gene seksenli yıllardaki video kaset furyası dönemine denk gelen İtalyan filmlerine bakıldığında, türü ne olursa olsun hemen hepsinde erotik sahnelerin sos olarak kullanıldığı görülür. Bu da onlardan biri.

Burial Ground daha çok Lucio Fulci’nin zombi klasiği Zombi 2‘nin (Zombie Flesh Eaters, 1979) kopyası olarak bilinir. Zombi 2’deki birçok sahne neredeyse birebir olarak aynen çekilmeye çalışılmış. Özellikle hastası olduğum zombilerin kapıyı kırıp, saçından yakaladıkları kadını dışarıya çektikleri “göz çıkarma sahnesi”nin bir benzeri burada da var. Tek farkı bu sefer zombi kardeşlerimiz kapıyı değil de pencereyi kırıyorlar.

Filmdeki bir başka enteresan nokta ise onlu yaşlarda bir çocuğu canlandıran 26 yaşındaki Peter Bark isimli cüce. Sanırım o tarihlerdeki İtalyan çocuk çalışma yasaları nedeniyle böyle dâhiyane bir çözüm üretmiş yönetmen Bianchi. Annesiyle arasındaki garip ilişki ile birleşince onun oynadığı sahneler ekstra bir rahatsızlık veriyor.

Sonuç itibariyle benim gibi iflah olmaz zombi filmi manyakları dışında, “bir filmin karakterleri ne kadar aptal olabilir?” sorusunun alıp götürdüğü yerleri merak edenlerin de görmesi gereken bir klasik Burial Ground. (3/10)

Not: Daha önce Öteki Sinema'da yayınlanmıştır.



.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder