
1972 İngiltere doğumlu Wilkins 2008 yılında yönettiği Screamfest 2008'in yıldızı Splinter isimli film ile adından söz ettirmeyi başarmıştı. (Hala izlemedim Splinter'ı...) Ama bu filmden önce çektiği kısalar arasında The Grudge serisi ile direkt bağlantılı bir kısa filmden bahsetmekte yarar var: 2006 yılında yönettiği Tales from the Grudge. 7-8 dakikalık 3 bölümden oluşan bu kısada Wilkins, Tokyo'daki evde başlayan laneti telefon konuşmaları ile bütün dünyaya yayma derdindedir. Akabinde Splinter ile rüştünü büyük stüdyolara ispat eden Wilkins, neden çekildiğini bir türlü anlayamadığım The Grudge 3 filminin yönetmen koltuğu için en önemli aday olur.

The Grudge 3, ikinci filmin kaldığı yerden başlar. İkinci filmde Tokyo'dan Chicago'ya taşınan lanet, üçüncü filmde Chicago'da terör estirmeye devam eder. İkinci filmde sağ kalmayı başaran evin küçük oğlu Jake bu sefer ilk kurban olur. Lanet, Jake ve Jake'in oturduğu ev ile bağlantılı olan herkes için bir tehdit oluşturmaktadır. Sırayla hepsini ziyaret edecektir.

The Grudge 3, konusundan anlaşıldığı üzere çok düdük bir senaryoya sahip. Sanki beş on dakikada yazılmış gibi bir izlenim bırakıyor. Zaten hallaç pamuğu gibi atılmış konuya getirebileceği hiçbir yenilik olamayacağı için en kolayı seçiyor ve ikinci bölümün kaldığı yerden abuk bir cinayetler silsilesini anlatmaya devam ediyor. Sanırım filmin yapılmasının ardındaki en büyük sebep "maksat seri tamamlasın" mantığı ile filmi seyredecek olanlardan nemalanmak. (Ki benim izleme sebebim de budur.) Haydi böyle boş bir işe giriştin, bari azıcık saygı göster ve cinayet sahnelerine biraz özen, değil mi ama. Değil. Film o açıdan da eksik kalıyor. Birçok sahne korkutucu olmaktan çok uzak. Hatta bazı sahneler bırakın korkutmayı sinirle karışık güldürüyor bile. Neyse, film hakkında fazla bile yazdım sayılır. Şimdi nedir bu Ju-On, biraz da ona bakalım.
Malum bilindiği üzere 1998 yılında korku dünyası Japonya'dan gelen bir fırtına ile sallanmıştı: Ringu (yönetmen Hideo Nakata). Japonya'da büyük bir gişe hasılatı yapan film ülkenin sınırlarını aşarak bütün dünyada fenomen haline gelmişti. Bu filmi takip eden Ringu 2 (1999) ve Ringu 0: Bâsudei (2000) ile efsane düşmeyen bir çizgi ile başarısını devam ettirmişti. (Bir ara bu Ring ve türevleri ile ilgili de birşeyler karalayayım.)

Bunu fırsat bilen bazı yapımcılar, rüzgardan faydalanmak için bu tarz bir film çekmek istediler. 1972 doğumlu genç yönetmen Takashi Shimizu ile anlaşan yapımcılar ucuz ama Ringu tarzında bir film yapmasını istediler ve herşey böyle başladı. Elindeki kısıtlı imkanları çok iyi kullanan Shimizu Ju-on (2000) isimli filmi çekti. Direkt video piyasası için çekilen film bir anda Japonya'da hiçkimsenin ummadığı kadar müthiş bir talep gördü. Ateş sönmeden yapımcıların baskısı ile hiç durmadan filmin devamı çekildi: Ju-on 2 (2000). Shimizu'nun gene çok kısıtlı olanaklar ile çektiği bu film de video piyasasında yıldız oldu.

Bu inanılmaz ilgi karşısında daha büyük bir prodüksiyon ile filmin sinema versiyonunun yapılmasına karar verildi ve ortaya Ju-on (2002) çıktı. Video için çekilen ilk filmin daha büyük olanaklar ile senaryosunun biraz daha geliştirilerek, süresi biraz daha uzatılarak yapılmış bir versiyonuydu. Video piyasasının yıldız Ju-On şimdi de beyazperdenin yıldızı olmuştu. Aynı şekilde video için çekilen ikinci filmin sinema versiyonunu yapmaları uzun sürmedi. Yönetmenlik koltuğuna iyice ısınan Takashi Shimizu Ju-on 2 (2003) ile artık herkesin ismini bildiği bir yönetmen olmuştu.

Bilindiği üzere bu tip başarılı filmleri sömürmekten ayrı bir keyif duyan Hollywood boş durmadı ve ilk filmin yeniden yapımını (remake) vizyona soktu: The Grudge (2004). Yönetmenlik koltuğunu gene Takashi Shimizu'ya teslim ettiler.

ABD'de başarılı bir gişe yapan filmin devamını çekmeye karar verdiler. Fakat bu noktada Japonya'daki devam filminden bağımsız olarak daha serbest bir uyarlama yapıldı ve filmdeki lanet mekan olarak ABD'ye taşındı: The Grudge 2 (2006, yönetmen gene Takashi Shimizu). ABD'yi bu lanetten mahrum bırakmayan yapımcılar herhalde 3 sayısının kutsallığına inandıklarından olsa gerek The Grudge 3 (2009) ile seriye şimdilik son noktayı koydular.

Dersin sonuna geldiğimize göre bu lanetli(!) filmleri bir sıralayalım:
* Ju-on (2000) (Video) (yönetmen Takashi Shimizu)
* Ju-on 2 (2000) (Video) (yönetmen Takashi Shimizu)
* Ju-on (2002) (yönetmen Takashi Shimizu)
* Ju-on 2 (2003) (yönetmen Takashi Shimizu)
* The Grudge (2004) (yönetmen Takashi Shimizu)
* Tales from the Grudge (2006) (Kısa) (yönetmen Toby Wilkins)
* The Grudge 2 (2006) (yönetmen Takashi Shimizu)
* The Grudge 3 (2009) (Video) (yönetmen Toby Wilkins)
Serüvenine video piyasasında görkemli bir şekilde başlayan bu lanetli hikayenin, sinema dünyasını salladıktan sonra denizaşırı seyahat ederek gene video piyasasında yerlerde sürünerek son bulması manidar.
Eğer bu seriye hiç bulaşmadıysanız (ki sanırım bulaşmamış olmanız imkansız), Japonya'da çekilmiş olan ilk dört film ile Shimizu'nun ABD için çektiği ilk filmi izlemeniz yeterli. Son üç filmden kendi sağlığınız için uzak durmanızı tavsiye ederim. Ama yok benim gibi bu tip seriyallerin yılmaz takipçisi iseniz zaten seriyi çoktan tamamlamışsınızdır.
0 kişi bişi demiş:
Yorum Gönder