6 Nisan 2009 Pazartesi

Hwal (2005)

Hwal 2005 yılı mahsulü Ki-duk Kim tarafından yazılıp yönetilmiş olan Güney Kore / Japonya ortak yapımı bir film. İngilizce isim olarak The Bow uygun görülmüş.


60 yaşlarında bir adam ile 16 yaşında bir genç kız denizin ortasında demirlemiş sabit duran büyükçe bir balıkçı teknesinde yaşamaktadır. İkinci bir tekne ile kıyıdan balıkçıları büyük tekneye getiren yaşlı adam onlara açık denizde balık tutmaları için uygun bir ortam sunmaktadır. Genç kız ile aralarındaki ilişki tekneye gelen balıkçıların anlattığı dedikoduya göre şöyledir; yaşlı adam genç kızı henüz 6 yaşında iken bulmuştur. O günden beri tekneden dışarıya adımını atmamış olan genç kız gerçek diye tanımladığımız hayattan uzak yalıtılmış bir dünyada 17 yaşına girmeyi beklemektedir. 17 yaşına girdiğinde yaşlı adam ile evlenecektir. Günlerden bir gün yakışıklı bir delikanlı babası ile balık avlamak üzere tekneye gelir. Genç kız ile aralarında bir etkileşim olur. Delikanlı (nedense beynime Delikanlım, Yıldız Tilbe, İbo Show serbest çağrışım zincirlemesi hücum etti, bunaldım?!) genç kızı yaşlı adamın esaretinden kurtarma niyetindedir.


Konusu okunur okunmaz anlaşıldığı üzere film temelini olması pek de mümkün olmayan bir olay üzerine kuruyor. Bir adam sokakta bir çocuk bulacak, onu toplum hayatından uzaklaştırıp dış dünyadan tamamen yalıtılmış bir ortamda yetiştirecek, üstüne üstlük bütün bunları onunla 17 yaşında evlenmeyi planlayarak yapacak da dışarıdan hiçbir müdahele olmayacak. Bunu bir senaryo hatası olarak algılama yanılgısına düşmeden (ya da takılmadan diyelim) yönetmenin toplum ahlakı ile ilgili daha sert bir eleştiri zemini oluşturmasına yardım eden bir temel görevi gördüğünü kabul ederek izlemekte fayda olduğunu düşünüyorum.

Filmdeki karakterlerin hiçbirinin ismi yok. Yönetmenin sevdiği (ve çok iyi becerdiği) gibi bu filmde de çok az diyalog var. Özellikle yaşlı adam ile genç kız film boyunca hiç konuşmuyorlar. Bütün dertlerini, duygularını, düşüncelerini bakışlarla ve mimiklerle anlatıyorlar. Bu da filmin görsel olarak zenginleşmesine katkı sağlıyor.

Filmin eğlenceli kısımlarından biri de yaşlı adamın kehanetlerini gerçekleştirdiği sahneler. Teknenin kenarına kurulmuş olan salıncak, genç kız salıncakta sallanırken yaşlı adamın sirkvari bir gösteri tadında attığı üç ok, akabinde genç kızın yaşlı adamın kulağına, yaşlı adamın da kehanet sahibinin kulağına fısıldadıkları. Tamamı bir ritüel havasında geçen izleyenin delicesine merak ettiği kehanetler.

Filme ismini veren yay ise kılıktan kılığa girerek filmde çok önemli bir işlev görüyor. An geliyor yaşlı adamın elinde attığı oklar ile genç kızı dış dünyadan gelen balıkçıların ahlaksızlıklarından koruyor, an geliyor yaşlı adamın elinde attığı (ya da atacağı) oklar ile genç kız için bir tehdit oluşturuyor, an geliyor yaşlı adamın elinde bir müzik aletine dönüşüyor genç kıza duyduğu aşkı dile getiriyor.


Sonuç itibariyle Ki-duk Kim külliyatına hakim bünyeler için fazlasıyla keyifli vasatüstü bir iş. Amma velakin kimdir bu Ki-duk Kim diyenlerin veya sadece yönetmenin bir dönem sinemalarımızda oldukça talep gören Bin-jip (3-Iron, 2004) ve Samaria (Samaritan Girl, 2004) filmlerine aşina olanların ise biraz daha temkinli yaklaşmaları kendi sağlıkları açısından daha faydalı olur gibi. (7/10)

2 yorum:

  1. Yanılmıyorsam ilk defa Festival'de izleyip, ardından DVD'sini edinmiştim.

    Ki-duk Kim'i yalnızca sinemalarda gösterime giren filmleriyle tanıyıp da, bu filmi izlemeye kalkacaklar için "temkinli olmaları" yönünde yaptığın uyarı son derece yerinde.

    Bu filmi beğenenlere, yönetmenin daha eski bir filmi olan Seom'u da izlemelerini öneririm.

    Son olarak; sinemayla ilgili her platformda söylediğim bir sözü, bir defa daha burada da tekrarlamak istiyorum: Bana göre, Ki-duk Kim'in en güzel filmi Suchwiin bulmyeong'dur.

    YanıtlaSil
  2. Seom (2000) ile Hwal arasındaki benzerlik konusunda ben de hemfikirim. (Hatta biraz daha coşarak şöyle sormak gerek; acaba Seom'daki kadının duygusal boyutta da olsa geçmişi olabilir mi acaba Hwal'deki genç kız?)

    Suchwiin Bulmyeong (2001) benim de favori Ki-duk Kim filmlerindendir. Ama en güzel filmi dersen Bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom (2003) derim ben gene de. :)

    YanıtlaSil