9 Mart 2009 Pazartesi

Arahan Jangpung Daejakjeon (2004)

Arahan olarak da bilinen film Seung-wan Ryoo tarafından yönetilmiş. Güney Kore yapımı film bana daha çok eskiden pazar sabahları seyrettiğimiz fantastik aile filmlerini andırdı.


Aslında daldan dala konan bir film, bir bakıyorsun komedi, bir bakıyorsun aksiyona kayıyor, fantastik birşeylerden bahsediyor derken bir kılıç dövüşünün ortasında buluyoruz kendimizi. Tam bir bulamaç olmuş. Genelde Hong Kong filmlerinden aşina olduğumuz bu kalıp Arahan'ın üzerine birkaç beden büyük gelmiş.


Hafiften konusundan da bahsedeyim; markette çalışan güzel kızımız daha ilk dakikalardan süper güçleri olduğunu bize gösterir. Binalar üzerinde yatay dikey ayırt etmeden uçarcasına koşabilmekte, fırtına atabilmekte (eliyle fırtınacık yaratarak rakibini bayıltabilmekte diye açıklayabilirim sanki), yakın dövüş ve kılıç konusunda ise henüz ustalaşmakta. Babasının da dahil olduğu yedi kişilik bir gruptan geriye 5 kişi kalmıştır. Anahtar dedikleri birşeyi saklamakla yükümlüdürler. Ama yaş kemale erdiğinden kendilerinden sonra anahtarı teslim edecek birini de aramaktalar. Tabii ki Sakar Şakir tadında bir polis memurunun bu iş için uygun olduğu düşünülür. Eğitimine başlanır. Kötü adam gelir. Mücadele başlar. Ölenler kalanlar olur. Sakar polisimiz dünyayı kurtarır. And they lived happily after. Mutlu son... (2/10)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder